Δευτέρα 10 Νοεμβρίου 2014

Mena ,Bajraku i Lurës ,krenari për Lurën,Bajrak i vetëm për Dibrën mbi nëntë malet e saj!Vigan!!

Mena ,Bajraku i Lurës ,krenari për Lurën,Bajrak i vetëm dhe për Dibrën!
Siç kemi shkruar herët e tjera për Lurën dhe fise në Lurë ,kësaj radhe do ti referohemi Bajrakut të Lurës e pikërisht Fisit Mena në Lurë,një fis jo i vogël,nje fis qe vitet komuniste jo pak ka hequr ,me internime,djegie shtëpishë ,duke u quajtur kulakë e internuar,duke u përbuzur disi,ndonëse Lura nuk është kaq e madhe ,e njerezit njihen me njëri-tjetrin dhe mbajnë njëri -tjetrin ,traditë kjo e Lurjanit në shekuj!
Ndonëse një fis Musliman pasi siç e dimë rreth viteve të fundit te shekullit XVII ,dhe fillimin e shekullit të XX patem një depërtim të muslimanizimit në Dibër e Lurë ,por në veçanti për Lurën ,ndonëse unë jam vetë shtëpi fetare e quaj një shartim të fesë Krishtere ,pasi Lura feston Bajram e Pashkë ,dhe nuk ka dallime religjionesh fetare,
Mena i Lurës ishte i respektuar me të gjithë,Mena në Lurë e Dibër ishte pjesëmarrës në çdo kuvend e luftë që bënte Dibra!
Në vitin 1757 filluan konvertimet nga katolik, në musliman. Dhe në këtë kohë numëroheshin 23 shtëpi katolike krahas 90 muslimane.
Lura është bajraku kryesor i grupit të tmerrshëm të Dibrës “Tigrat e Dibrës” - ka shkruar Edith Durham.
Mena i Lurës kishte marrë titullin Bajrak nga Sulltani,Titull ky që sipas mendjes së Sulltanit Turk ,do e bënte Menën të kthehej në shërbim të interesave turke,por që kjo nuk ndodhi kurrë ,pasi Mena jo vetëm që nuk ndihmoi turqit,por ishte dhe organizues kryesor në betejat që bëheshin kundra turqëve!
Lura nuk i paguante asnjë farë takse Turqisë, “përveçse kur i nevojitej si aleate kundër  skllavëve në veçanti. Kjo pa tjetër që ishte meritë e Menës dhe e Doçit (zabit) të Lurës,ku nuk duhet te harrojme kurre meritat dhe lidhjet e Menes me Doçin,pasi i lidhte i njejti ideal,lufta kunder turkut!
Në vitin 1771 Mehmet Pasha mori urdhërin e Vezirit të Shkodrës dhe  biri i tij, Mahmudi, zotëroi sanxhakun e Shkodrës dhe titullin Mirimiran, ndërsa djali tjetër kishte  sanxhakun e Elbasanit”. Grada e vezirit kishte shtrirjen e kontrollit të vezirit Shkodran edhe në sanxhakun e Ohrit,e në Dibër. Për këtë ngjarje, konsulli venedikas i Durrësit njoftonte qeverinë e vet në fillim të vitit 1772, se Mehmet Pasha u bë aq i fuqishëm, sa “prej kufijve venedikas gjer nën Manastir komandon absolutisht dhe e druajnë të gjithë”.
Po ne kete Vit Mehmet Pasha(Veziri i Shkodrës) që kishte influencën në Ohër e Dibër mbarë dhe që ja kishin frikën,thërret ,Bajraqet e Ohrit,dhe të Lurës që ti bindë e ti nënshtronte,sidomos Menën e Lurës që asnjëherë nuk i ishte përgjigjur urdhërave të turkut.
Sipas zakonit Bajraku shkonte me tre pjesëtarë, djem të zgjedhur dhe me Flamur,kur shkuan në Shkodër ,Bajraqet e tjerë ,për të hyrë tek Veziri ulnin Flamurin e hynin në portën e hyrjes ku qëllimisht për këtë punë me qëllim të uljes së flamurit,vetë Veziri kishte dhënë urdhër që në rrethimin e tij ,porta të kishte sipër një tra ,që do bënte pa ju thënë çdo Bajraku që shkonte të takonte Mehmet Pashën ,të ulte Flamurin që mbante,por ndodhi e kundërta me djemtë e Lurës,pra me Menën e Lurës ku,njëri mbajti Flamurin ,e dy djemtë e tjerë hoqën traun e portës ,e hynë tek Veziri.Të pyetur nga Veziri se perse prishën portën,Mena i tha :Unë kam ardhur të takohem se më keni thirrur,nuk kam ardhur të ul Flamurin,se kurrë këtë nuk do ta bëja,në don të flasësh me Bajrakun e Lurës dhe të Dibrës mbarë urdhëro se po dëgjoj,në qofte se jo  ,une iki nga kam ardhur,e kështu bëri ,iku me flamur në dorë e pa e ulur,kjo tregon,trimërinë,atdhedashurinë dhe patriotizmin që kishte Mena i Lurës ,Bajraku i Dibrës!
Bajraku i Lurës dhe Dibrës pra Mena i Lurës ,ka marrë pjesë dhe në Lidhjen e Prizerenit më 10 Qershor 1878,ku kanë lidhur besën me mbrojtur vatanin nga kthetrat e turkut  ;Këtu morën pjesë ; 1)Ali Mena,2)Sali Mena ,3)Suf Mena,4)Halil Mena,5)Kolë Bibë Doçi,6)Hasan Kaci  ,7)Ali Han Vladi etj..
Luftë ban Lura nat maj kepi!!
Në karadak luen tërmeti

luftë ban Lura nat maj kepi

si trem topi as sulltani

tuj ba hof si arush mali

tabe ntabe po shkojnë te krali!



Sali Mena del ne ate lak

 si t'ia bajmë or Murat

or Murat Mutati i gjurit

shkul bajrakun venja murit

 në prizeren lidhet besa e burrit!



digjet huta si flaka e pishës

 fishkëllejnë plumat në mangë të kmishës

 në istikam e shkrep e në shkrep

po u faru fmija në djep

trojet tona sdurojn as kral as mbret!



bini burra te derdhim gjakun

def ta bajmë sot karadakun

Lurës ton nalt tia mbajmë Bajrakun!

 Jo i pakët ishte kontributi i Menës ,Bajrakut Lurjan e Dibran edhe në luftë kundër Austro-Hungarezëve dhe Serbëve!
Në korrik të vitit 1916 austriakët kryen masakra çnjerëzore në Lurë.Vetëm në degën e qershisë te kisha e Lurës u vranë 108 njerëz, krejtësisht të pafajshëm por me gjithë atë personalitetet e larta ushtarake ecivile kanë qënë të detyruara të japin konsideratat e tyre maksimale.
 Ushtarët Austro-Hungarez për tu hakmarrë vranë 108 Luras ne mes tyre edhe gra ,dhe rreth 60 të tjerë I interrnuan në kampet e Kotorrit si dhe në vende të tjera.Në vitet 1920-1921 Serbët djegin Dibrën, Lura u bë vendqëndrim I muhagjerrëve dibranë ku të bashkuar luftojnë heroikisht dhe e nxjerrin Serbin jashtë Dibrës. Nën udhëheqjen e Elez Isufit dhe të Ibrahim Gjoçit rreth 30 luras morën pjese në kryengritjen e marsit në krah të Fan Nolit(e cila deshtoi) kundra Zogut.Me ushtrinë e zogut u inkuadrua edhe Mena!
-"Ahmet Zogu në at të zi,
nga e ke nisun këtë ushtri?
-N'karadak kismet me hi,
bajraktari na u ka pri
Bajraktari në gjys t'motit,
hic s'po i tutet gjyles topit.
Po vjen gjylja varra-varra,
bajraktari i del perpara.
Po vjen gjylja vija-vija,
Dem Përleka çejfalia.
Po vjen gjylja rrema-rrema,
po i del para Isuf Mena
Isuf Mena i mirë në të pa,
në Kakarriq trimi asht vra.
Ali Mena paska thanë:
"Tane parise falëmeshnet,
falmeshnet e me ju thanë,
me kta burra që kam qanë,
marre Flamurit s'i kam lanë."


Krahas kësaj në vijim të luftës Antifashiste nacional-çlirimtare po prapë ishte i pranishëm Mena i Lurës,por me një ndryshim kësaj radhe Bajraku i Lurës dhe Dibrës do të ishte kundër ideve komuniste të cilat jo pak i pagoi,u vranë nga fisi i Menës : Tahir Selman Mena, Selman Ali Mena, Hasan Selman Mena, Bajram Selman Mena, Lam Selman Mena, Man Selman Mena, Qazim Selman Mena, Ali Hakik Mena, Isa Hakik Mena,si dhe u interrnuan në Berat Familja Mena!Reprezaljet vazhduan. Nga Lura janë dënuar me burg politik 28 vetë,e nder fisin Mena jane:
Ali Hakik Mena ,Isa Hakik Mena, Rramiz Mena, , Mexhit Mena,!
ISA MENES!!!
Ish ditë Maji, n'Korab bora nuk ka shkri,
Mjegull e borë ndajnë Isanë nga shok't e tij.
Ktë trim Lure shpejt e dikton sigurimi,
Pushkë e gjamë i vihen prapa këtij trimi.

Rrallë po qet, por s'don me vra ky rrem bajraku,
Të pafajshmit s'don ti derdhet një pikë gjaku,
N'dorë i gjallë Isa Mena s'don me ra,
Si luan po vrapon bjeshkës pa ia da.

Një plumb n'zemër jetën trimit iam ka prerë,
Si nje lis që vret rrufeja ra n'humnerë,
Plagën e nxehtë c'po ia ftoh ujët e borës,
Gryke e pushkës ç'po i nxeh pellambat e dorës.

Dhe pse vdiq, si hijenat i rrinë përmbi,
Ta poshtërojnë më shumë duan, se s'janë të ngi,
Nëpër shkrepat e Korabit duan me e lanë,
Që ta hanë egersirat ktë vigan.

Radomira seç u mblodh burr për shpi,
Fort nalt 'zanin po e ngre në Qeveri:
-Ketij burri që na u vra n'sinorin tonë,
T'gjitha nderet do t'ia bëjmë si asht zakon.

Ndofta mortin e ktij burri s'mund ta hapim,
Por, ta marrin nëpër këmbë, kujt s'ia japim,
-Mos harroni, një meritë të madhe ka,
Pushkës grykën lart ia mbante, mos me vra.

-Se një ditë,  ndofta, vijnë dhe e marrin,
Kush ka goje t'i thotë Lurës:S'ia dimë varrin?"
Me u dalë para, besa, ne nuk kemi ftyrë,
Jo, ktë marre s'e pranon Radomira!

Tash Korabi mjekërbardhë e ngriti kryet,
-Paçi nder, o more djem, se ma shpërblyet,
Nuk e latë ktë trim mali ta hane sorrat,
Damkë të zezë deshën me na vu horrat.

Ecin vitet, ndërrohen brezat rena-rena,
Se harron Korabi trimin Isa Mena,
50 vite kanë kaluar, po vepra s'shuhet,
Ajo kodër me emër të tij dhe sot quhet.

Familja Mena në Lurë u cilësua si një familje Kulakësh,Tahir Menës i dogjën shtëpinë,pra Bajraku vuajti ,por kurrë su mposht ,me ardhjen e demokracisë fituan lirinë,të drejtën e fjalës që për gjysmë shekulli komunizmi jua preu,megjithëse nuk e meritonte Mena diçka të tillë pasi ai luftoi gjithmonë për atdhe e Flamur ,ishte Bajrak për Lurën,Bajrak për Dibrën,nderi i Lurës e Dibrës,e Dibra e them me keqardhje nuk duhet ta kalojë me një fjalë të vetme Bajrak ,por duhet të ja qëndisë me penë luftën e sakrificat e shtëpisë së Menës për liri e për Flamur ,madje edhe për demokraci se i takon nuk po ja bëjmë nder!
 Në Lurë shtëpi e parë është çdo derë, ndërsa prinjësa kemi patur
si shtëpia e Doçit (Zabit), Bajraktari Mena , prijësa si Hasan Doçi, Ali Mena..... duhet theksuar se Mena me Doçin krahas problemeve që mund të kishin mes tyre,gjithmonë për luftë kundër pushtuesit ishin bashkë,unë nuk jam ndalur me gjatë por kjo është një e vertetë historike në Lurë!(D.B)
***************************************************************************
















Τρίτη 29 Ιουλίου 2014

GJËRAT NUK PËRVETESOHEN,AS NUK NDRYSHOHEN,REALET JANË ME VLERË DHE RESPEKT!

Duke marrë shkas nga disa komente ,ose nënvlerësime ndoshta te njerëzve qe nuk njohin mirë për fisin Brunga në Gurë-Lurë,dua të them ,se ne jemi nje fis Bamirës ,bujarë e mikpritës ,ne Lurë  ,gjithmone kemi respektuar e dashur njerëzit ,asnjëherë  konflikt me  dikë nuk kemi pasur dhe as kemi për të pasur kurrë ,pasi nuk është në traditën tonë,në thelbin e asaj që quhet bamirësi dhe besim në zot!
Brunga në Lurë është një shtëpi fetare ,e dashur dhe e respektuar në të gjithë Lurën,Dibër e më gjërë,jemi një fis i lidhur me të gjithë,kemi nderin që me shumicën e fiseve jemi kumari dhe kjo ka bërë që të respektojmë e duam njëri-tjetrin gjithmonë ,kështu që jo i pakët ka qenë dhe kontributi i Hoxhë Brungës në Lurë,Dibër dhe kudo,jo e pakët ka qenë puna e tij si fetar dhe si mekanik.
Hoxha është hedhësi i parë i sharrës që punonte me ujë (Gatërri) për përpunimin e lëndës drusore në Shqipëri,gjë të cilën deri sot nuk ja ka njohur asnjë,ndonëse janë punësuar krahina të tëra nga puna e tij ,ndonëse edhe shteti në ato kohë ka përfituar nga ai,asgjë nuk është thënë,asgjë nuk është shkruar,qoftë edhe një minutë të ju kushtonin këtij dijetari,këtij inxhinieri të asaj periudhe të errët,periudhe ku përveç se punonte edhe e ndiçnin për ta internuar ,apo pse jo edhe vrarë,i tillë ishte ai sistem ,një sistem i cili i la jashtë kufijve gruan dhe një fëmijë në Ohër të Maqedonisë sot Fyrum,e që akoma nuk kemi të dhëna për ta se ku ndodhen.
Jo të paktë janë edhe Shkrimtarët njerëzit me famë që vinin ta pyesnin mbi njohuritë që kishte marrë në Stamboll të Turqisë ,sidomos mbi vendlindjen e Skënderbeut dhe që Hoxhë Brunga ju tregonte gjithçka,këta mirë që e pyesnin ,por shkruanin një roman të tërë për historitë dhe luftërat  që ju tregonte,por as që e përmendënin askund,ose një frazë të vetme të shkurtuar në menyrë ironike dhe të ndryshuar si për shembull :  
_________________________________________________________
 --Skënderbeu ka le në Çelias të Kastriotit, aty ku është dhe kulla e Gjonit: “ Emrin Çeliase, tregonte në vitin 1973, 84 vjeçari Sulë Brunga nga Gurë-Lura e kam dëgjuar për herë të parë në vitin 1906 në Stamboll, nga goja e mësuesit të historisë, kur unë isha nxënës në shkollën mekanike. Kur e pyetshin nxanësit e kombësive të ndryshme se ku ka le Skënderbeu, ai gjegjej shkurt: “Skënderbeu ka le në nji vend që quhet Çelias” . “Unë-thoshte Sula, -jo atëherë, por edhe sot e asaj dite nuk e di se në ç’vend janë Çeliasit”. ----- 
________________________________________
__Po vetëm se kanë harruar të argumentojnë diçka ,dhe pyes Unë tani që e kam të shtëpisë  e për më tepër jam nipi i tij:
_______Po si të mos e dinte Hoxhë Brunga se ku ndodhej Çeliasi ,kur ai ishte Nip e Stërnip në Çelias Çidhën sot?
__Po a vetëm këta fjalë biseduat me Gjyshin tim ,dhe qëndruat me orë të tëra e ditë???
__Hallall mikpritja që ju ka bërë Gjyshi ,hallall të gjitha se zoti fal gjithmonë,po si more të nderuar gjithë ata kujtime që ju ka thënë Gjyshi i fusni në dy rrjeshta???,
__Po si more të nderuar përvetësoni (vjedhje quhet) një histori me orë të tëra që jua ka rrëfyer Gjyshi??
__Pak respekt a do duhej,a nuk ju duket ofendim që i keni bërë Gjyshit tim kur thoni se nuk  dinte ku ishte Nip e Stërnip se kështu i bie logjike kur thoni se nuk e dinte Çeliasin?
__Po sikur Unë vallë të ju nxjerr kujtime të Gjyshit ku do përgënjeshtroja gjithçka ju i keni vënë për Gjyshin,dhe ku thoni vetëm të vërtetën e madhe se është vendlindja e Skënderbeut  Çelias ,ku do shkojë vallë botimi juaj se mos harroni në vitet e datat e luftave që keni vënë ,Gjyshi jua ka thënë,se Unë disponoj kujtime të tij të ruajtura fort mirë e të pabotuara nga një njeri tepër i njohur dhe nga ju e me të cilim kemi lidhje gjaku??
E di se nuk do marr pergjigje ,po ndonëse kopjuat,bëtë emer nga kujtimet e tij ,a nuk ndjetë respekt pak për të shkruar diçka të bukur nga pena juaj,diçka reale të Gjyshit se i takonte qoftë edhe si shpërblim për atë që i përvetësuat e ndryshuat në kujtimet e tij????
Për Hoxhë Brungën flet çdokush;ka respekt gjithkush,çuditërisht pena juaj nuk i shkruan gërmat Shqipe ,siç duket i ka mbaruar boja ,po shyqyr që erdhi demokracia se kam blerë  Unë bojë ,nëse  thoni që ec more se ti ke shkruar për veten tënde,ju them mirë bëj dhe do bëj  se nuk mund të lë që nga diçka e thënë nga shtëpia ime,të ndryshohet,shkurtohet,përvetesohet,e të përdoret për emer e famë,Unë po shkruaj diçka të vërtetë,që askush nuk mund të me thotë :Pse??!
Unë të nderuar Historianë me vlerë për Dibër e Komb,ndjej respekt për ju ,për lodhjen tuaj në pasqyrimin e Historisë Dibrane dhe ju lumtë,por nuk mund të hesht,mbi atë që është reale,mbi atë që është thënë nga njeriu i dashur e  i paharruar i imi Hoxhë Brunga!


Παρασκευή 25 Ιουλίου 2014

Nga Kalaja e Kastriotit,përshëndet Dibrën bukuria e zotit!

Nga Kalaja e Kastriotit,përshëndet Dibrën bukuria e zotit!


Nga Kunora hedh shikimin!
Nga Ku merr Lura shkëlqimin!
Ku merr Lura bukurinë!
Ku ka Lura mrekullinë!


Maja e Runjës i thotë Qiellit!
Lëshomi mua rrezet e Diellit!
Të më shtohet krenaria!
Të mbushet syri nga hijeshia!


Guri i kuq kur rrezaton!
Gjithë vendin e mbulon!
Të merr sytë vezullimi!
Fushën e Krejës po ta shihni!

Në pllajat tona kur pushon!
Bakullena vezullon!
Në ballë Xhaxhishtin kur e shikojmë!
Zogjtë e malit nisin këndojnë!


Kjo Lan Lura me histori!
Mbushur lule e krenari!
Nga Kalaja e Kastriotit!
Përshëndet Dibrën bukuria e zotit!


Lurës sonë prej diamanti!
Bukuri e falë prej zotit!
Si Mbretëreshë është qëndis!
Në flamur të pavarësisë!

(Teksti Brunga.D)

Lura ,një Lakmi,një deshirë,një çmim,një vlerë e lënë në harresë!


Lura ,një Lakmi,një deshirë,një çmim,një vlerë e lënë në harresë!
Kohëve të fundit shqyrtohet ndarja territoriale e re e Republikës sonë ,kjo është diçka e mirë ,si për shtetin si për individin,kuptohet ka pakënaqësi ,dhe verejtje ,ka dhe të kënaqur,unë e ndjek me interes të madh,dua apo nuk dua unë apo çdokush kjo gjë duhet bërë ,po a kërkon studim të thellë kjo punë,natyrisht se kërkon!
Nisur nga kjo gjithkush mendon për vendin e tij ,për të mirën e tij,por kuptohet jo të gjithë janë njëlloj,dikush lakmohet në vetvete,dikush është aq i sëmurë që edhe shpenzon një shume të konsiderueshme ,të marrë ate çka ai lakmon dhe që nuk është e tij nëpërmjet metodave korruptive të cilat sado ti luftosh ,ekzistojnë jo vetëm tek ne që duken sheshit,por kudo në botë ,madje dhe atje ku ligjit i thonë ligj e jo Maliq si tek ne!
E me të drejtë fillojnë lepirjet e atyre që nuk dinë histori,nuk ja dinë vlerën historisë, e që duan përvetësime gjë që su takon,gjë të cilën kurrë në histori nuk e kanë pasur,një diçka që nuk ju mbështetet as nga votuesit e vet,e as nga populli i thjeshtë e fukara!
Në rastin konkret mua si Lurjan më jepet rasti të flas për Lurën ,pasi Lura është vendlindja ime,Lura është rinia ime,ajo është kujtesa me të mira e të këqia ,por që kanë të bukurën e vet në brendësi dhe që i thonë Jetesë mes njerëzish që më donin ose jo ,që më hidhnin e më mbanin ,por siç thotë fjala e vjetër:"Njeriu yt,mishin ta han e kockën ta ruan",pra për mua ashtu si për çdo Lurjan ,Lura është e shtrejtë ,është gjëja më me vlerë që kam ,aty kam pjesën time,aty kam eshtrat e gjyshërve brez pas brezi,aty është historia e tyre !
Historikisht Lura që nga zanafilla ,emërtimi ,marrëdheniet sociale-ekonomike,Luftën e saj në shekuj ,fitoret e saj i ka të lidhura gjithmonë me Dibrën ,dhe gjithmonë ka qenë e Dibrës,marr shkas të shkruaj këta fjalë shkurt e të kuptueshme ,pasi shikoj që disa njerëz lëpihen duke e kërkuar për Mirditën,dhe po ja nisim:Në një shkrim që lexova para ca ditësh na dilte sikur sistemi i urryer komunist ja mori Lurën ,rrethit të Mirditës dhe pikërisht pa hezituar japin edhe vit ,pra në vitin 1949!
Kjo gjë mua më bëri nder të madh pasi po të thonin më përpara do duhej të shkruaja një roman të madh e sdo mbaroja se Lura ka Histori,ka lavdi,ka heroizëm,ka gjëra që rrallë zona i kanë apo nuk i kanë,Lura ka një histori shumë pak të shkruar,pothuajse të gërvishtur ,po të shkruash historinë e Lurës ,libri do ishte i madh,do peshonte pothuajse aq sa peshon HISTORIA E SHQIPERISE,pasi çdo gjë e Lurës ,është e lidhur ngushtë me çështjen kombëtare e lirinë e atdheut!
Pra po i futem rrethanave që nga pushtuesit Osmanë e deri në ditët e sotme shumë shkurt sa për ti bere të qartë lakmuesve ,dhampirëve që mohojnë një histori të një krahine Shqiptare,që KURRE LURA E LAVDISHME,nuk ka qenë pjesë e një rrethi tjetër në SHqipëri,përveç se e Dibrës.Në luftë kundër Turkut Lura ka qenë gjithmonë në front,në ballë të luftës,ajo ka patur dhe një fat, terrenin gjeografik të vështirë për pushtuesit dhe si e tillë ka qenë fortesë mbrojtëse e Skënderbeut,një  fat të tillë e ka edhe Mirdita ,pasi edhe Mirdita ashtu si çdo krahinë e Shqipërisë ka meritat e veta,heroizmin e vet,luftërat e veta kundra pushtuesve ,duke qenë se ka Lurën në kufi edhe Mirdita ka pas të mirat e veta nga Lura e cila nuk e ka lejuar kurrë  pushtuesit që të kalonin nëpër Lurë e të okuponin Mirditën heroike se duhet thënë edhe Mirdita ka treguar se kush është në luftën për lirinë e trojeve tona.
Se a është Lura e Dibrës kjo del në dukje sidomos në ndihmën që ka dhënë Lura gjatë rrethimit të kalasë së Çidhnës më  1452 pra shikoni vitin dhe krahasojeni me lakmiqarët që thonë se në 1949 i mori Lurën rrethit të Mirditës sistemi komunist, ku të gjithë  ata që  shpëtuan nga masakrat u strehuan në  Lurë . Skënderbeu për të maskuar ushtrinë  zgjodhi si vendëstrehim Lurën, kur sulmoi ushtrinë  turke në  Albulenë e  ku u zu rob Hamza Kastrioti!!

Lura ka qenë me zë jo në Dibër që po e po,por në Shqipëri,Kosovë e kudo në viset Shqiptare,siç thashë vetëm shkurt jo me u zgjatur,kujtojmë Duvakët e Lurës që nuk kanë lidhje me Mirditën por me Dibrën se me Dibrën e bëri luftën në Fushë-Gjakovë e u derdh gjaku ,deri në gjunjë të kalit thonë dhe sot,kujtojmë përfaqësimin e Lurës në Lidhjen e Prizerenit  ku morën pjesë shumë përfaqësues të saj si:Kole Bibë Doçi,Hasan Kaci, Halil Mena, Ali Mena, Ali Han Vladi etj ku Lura shkoi me Dibrën,jo me Mirditën,,kujtojmë Kongresin Dibrës (23-29 korrik 1909),ku Lura shkoi se ishte e Dibrës. Edhe hyrrjetin Lurianët e pritën me pushkë (1908-1909) . Krahas të tjerëve  me Ramadan Zaskoçinu u dalluan edhe Lurjanët me Hasan Kacin në krye kundër Xhavit Pashës, Edhe në Betejën e Qafëprushit kanë qenë mbi 70 Lurjanë (Bush Vladi, Mud Vladi, Bib  Vladi, Kol Bib Doçi, Ali Sinan Murati)!! Më 1910 në drejtimin e Isuf Karahasanit. Rezistenca e Lurjanëve qe e madhe kundër ekspeditave ndëshkimore të Dërgut Pashës më 1910-1911!! Shumë Lurjanë që nuk shkuan ushtar në Turqi dhe nuk paguan të dhjetëtat e gjelepit dolën malit edhe ndër ta:Hasan Kaci, Suf Islam Kaci, Bush Vladi, Mud Ded Vladi, Isen Het Murati etj. Ndaj hyrrjeti u dogji kullat.Këto që dolën malit I vunë pushkën hyrrjetit në Krajs (krajs quajmë një vend shkëmbor i vështirë për të kaluar) të Shkekes dhe në Majë të Gjeme. Për të ju kundërvënë aneksimit të shteteve ballkanike Lurjanët rrokën armët dhe morën pjesë në luftë kundër serbo-malazeze në kakarriç të Lezhës më 17 Nëntor të 1912.Në këtë luftë të përgjakshme krahas matianëve e Qafëmurrasve, u vranë për mbrojtjen e kufinjëve Lurjanët:Ali Mena, Sul Buci, Suf Mena, Dem Përleka,pra të gjitha këta vetëm në emër të Dibrës!
Kujtojmë 15 Gusht 1920, kur tek vendi i quajtur Ferra e Pashës u mbajt Kuvendi i Arrasit, një kuvend i madh burrash që nuk ishte mbajtur herë tjetër,e ku Lura u perfaqësua Denjësisht si krahinë e Dibrës,dhe këtë e dinë të gjithë se aty në këtë kuvend ka pasur burra nga e gjithë Shqipëria,që vinin të lidhnin besën e që i madhi Frashëri i bashkoi të gjithë si një trup i vetëm besa-besë.Lura e Dibrës pati përfaqësuesit e vet dhe në ngritjen e flamurit në Vlorë në shpalljen e Pavarësisë ku Nikoll Kaçorri u zgjodh nën/ kryetar I qeverisë dhe që ishte pishtar i pavarësisë shqiptare ,megjithëse sistemi pak e përmendi,dhe po ti biem hollë  ishte njëkohësisht edhe Kryeministër i Shqipërisë pasi z.Ismail Qemali qëndronte më shumë jashtë atdheut në shërbim të interesave kombëtare.
Me fillimin e luftës së parë botërore shtetet ndër luftuese pushtuan Shqipërinë,Lura e Dibrës rezistoi ndaj Austro-Hungarezëve dhe që ju vranë e ju internuan shume bijë e bija.Në vitet 1920-1921 Serbët djegin Dibrën, Lura u bë vendqëndrim I muhagjerrëve Dibranë ku të bashkuar luftojnë heroikisht dhe e nxjerrin Serbin jashtë Dibrës. Nën udhëheqjen e Elez Isufit dhe të Ibrahim Gjoçit rreth 30 Lurjanë morën pjesë në kryengritjen e Marsit në krah të Fan Nolit(e cila dështoi) kundra Zogut.Me ardhjen e Zogut në fuqi prapë Lurjanët u inkuadruan në shërbim të qeverisë se tij totalisht, pjesa dërrmuese e tyre marrin pjesë në gardën mbretërore. Shumë Lurjanë ishin me grada në ushtrinë e Zogut si:Bajraktari Mena dhe Doçi (Zabit) i Lurës etj,.Më 7 prill 1939 pati dhe nga Lura në Durrës si Sali Çupi që ndodhej në burg,I cili u rreshtua krahas Mujo Ulqinakut.
Në rradhët e ushtrisë nacional clirimtare u vranë Gjokë Doçi, Dylejman Skana, Ali Çupi.Por nga Lura e Dibrës në rradhët e nacionanalistëve  duke mos u pajtuar me idetë komuniste gjatë luftës dhe pas saj u vranë 34 vetë martirë të demokracisë ,pra Unë faktova shkurt Lurën në 600 vjet që është krahinë e Dibrës!!!!
A mund të dalë pra një dashakeq i Lurës të faktojë vetëm gjashtë minuta Lurën si krahinë Mirditore??????????
Unë e dua Mirditën,nder e kam të më thonë Dibran se jam i lindur në Dibër,por turp se kam të më thonë Mirditor,Shkodran,Lezhjan ........Sarandiot,se jam Shqiptar mbi të gjitha dhe Mirdita është një krenari më vete,ajo kurrë nuk ju nënshtrua pushtuesve të ndryshëm,nisur nga pikëpamja fetare religjionale që e kishin përmendur,Unë desha të them se Mirdita e ruajti fenë e vet të paprekur,të pa asimiluar,çka nuk ndodhi në Dibër ,e që sot kemi fe muslimane të dhënë me forcë në Dibër nga pushtuesit Osmanë (fukaralliku i bën të gjitha) e unë spo hyj në detaje se si u dha,por kemi dhe fenë katolike që u ruajt më së miri nga disa e kryesisht në Lurë ku siç e dini festojmë Pashkë dhe Bajram ,si dhe të gjitha festat e të dy riteve fetare,vetë unë jam musliman,por rakinë dhe bërxollën e derrit bashkë me Mirditorin e shkoj për bukuri dhe i ngrej mirë shëndetet,ata që më njohin e dinë që jam shtëpi fetare,me rite muslimane,por jam Shqiptar dhe dua Shqiptarinë shembull në botë siç jemi deri tani,dua të ju them atyre që nuk janë dashamirë të Lurës ,në qoftë se Lura jonë shkon me Mirditën nuk është turp,por historinë e Lurës si do ta thonë se ajo është e lidhur ngushtë në detaje me historinë e Dibrës ,apo do ti thoni;Na ishte një herë dikur Lura me histori.......,pra të mos jetë Lura  ,një Lakmi,një dëshirë,një çmim,një vlerë e lënë,në  harresë!
Gjithsesi respekt Mirditës e Mirditoreve trima e bujarë,respekt Lurës së Dibrës e njerëzve të mirë jo lakmues,jo hileqar,jo shtrembërues të Historisë së larë me gjak!!!!

Πέμπτη 24 Ιουλίου 2014

Vulë i vuri Kaçorr Lura,!

Tuj shkrepëti mbi male e shkrepa,
Si rrufeja prej Tomorrit,
Shpejt kanë ardhur trimat nga Lura          
Janë Skifterat e Dom Kaçorrit.

Gjëmoj Deti e ushtoj toka,
U tund fusha e u dridh Mali,
vesh e mori gjithë Europa,
Kur foli Ismail Qemali.

Flamur tjetër, jo nuk ka,
s'do të valëvitet në tokë Shqiptare,
Veç Flamurit të Kastriotit ,
Me shqiponjë dy krenare.

Vulë i vuri Kaçorr Lura,
me pak fjalë që sot kanë mbetë,
Te jetë për të vdekur,po vdesim sot,
njërën duam,Flamur o dekë!

Emri yt në histori,Legjendë luftrash për liri!

Emri yt në histori,Legjendë luftrash për liri!

Kjo krahinë me bukuri të rrallë!
Ka rritur trima e Bajraktarë!
Ka bërë faqe në histori!
Si për vete dhe për Shqipëri!

 Sikur bjeshkët kur çelin lulet!
Vlera Lurës kurrë si ulet!
Si shqiponjat qe ngrejnë folenë!
Në shekuj Lura kështu ka qenë!

Ti moj Lura e barotit!
Ke qenë strehë e Kastriotit!
Ty gjithkush ta din Lezetin!
Si për kafen dhe muhabetin!

Lurë ti mos vdeksh kurrë!
Ke shkrujt emrin në Flamur!
Ke lan nam në histori!
Gjithkush sot të ka zili!

Lurë je besë, je dhe Fe!
Je Flamur për Atdhe!
Emri yt në histori!
Legjendë luftrash për liri!

(Teksti D.Brunga!)

Lurjan lind nuk bëhesh kurrë!!

Lurjan lind nuk bëhesh kurrë!!


Lura  ime moj vigane!
E qëndis kudo me male!
Plot me lule e ujë të kulluar!
Me Lurjanë trima e të zgjuar!

Nëpër shekuj në histori!
Ti gjithmonë ke qenë lavdi!
Ngado shkoj unë nëpër botë!
Emrin tënd gjithkush e thotë!


Ti gjithmonë ke qenë e para!
Asnjëherë moj Lurë su mposhte!
Rreze dielli gjithmonë shkëlqeje!
për lirinë e kësaj toke!


Lurë pra emri tu ndriçoftë!
Bukurinë zoti ta shtofë!
Lura e shqipes në flamur!
Lurjan lind nuk bëhesh kurrë!!


(Teksti Brunga.D)